గమ్యమెరగని బాటసారి
నమ్మిక లేక
అమ్మిక పోవక
నడిచెళ్తున్న బాటసారి
గర్భవతి భూగోళం పై
చంక ఎక్కిన చంటిపిల్ల
ప్రాణ తీపికి దారినెఱిగి
వలసవెళ్లిన వేలమందికి
మిగిలిందేయిక కన్నీటి కష్ట గోస
దారి తెలియక దూరం
మరిచి
ఉండిపోయిన జాడను కాదని
వెడలివెళ్తున్న
వేల కాళ్లకు వేళ లేదిక
ఎండ వేడికి గొంతు మండిన
గుప్పెడు నీరుతో గుండెను తడిపి
స్థైర్యం పొందిన
పాద చారులు
మూటలు కట్టి పేటను వదిలి
పారే రుధిరం
ఇంధనమనుకొని
ఇంటికెళ్తున్న
ఇంతులెందరో
-సితార. 24.04.2020
కామెంట్లు లేవు:
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి